از تواريخ صحيحه بدست آمد همين بود كه مسطور افتاد ولى مؤلف كتاب نامهء دانشوران حدوث اين وقايع را در سنه پانصد و پنج هجرى نوشته و نيز كويد خليفهء علوى ( الحاكم بامر اللّه ) امر بحبس ان دانشمند نمود * فاضل معاصر را در اين باب اشتباه بزركيست چه كه الحاكم بامر اللّه در سنه سيصد و هشتاد و شش ( 386 ) هجرى بمسند خلافت جلوس و در سنه چهار صد و يازده ( 411 ) مقتول گرديده و ابو الصلت حكيم از رجال مائه ششم بوده و زمان ( الحاكم ) را درك نكرده « » اشتباه ديكر صاحب نامهء دانشوران اين است كه گويد ابو الصلت در سنه پانصد و شش معاودت ببلاد مغرب نمود و در مهديه اقامت كزيد و در آن اوقات كتاب حديقة الدهر را تأليف كرد و بنا بقول صاحب تاريخ الحكماى تتوى نسخهء از آن كتاب را نزد ( الظاهر لدين اللّه ) علوى فرستاد خليفه ده هزار دينار بحكيم انعام نمود * ارباب تاريخ دانند كه الظاهر لاعزاز دين اللّه علوى آن اوقات در قيد حيات نبوده است بلكه هشتاد سال پيش از تاريخ مزبور در سنه چهار صد و بيست و هفت ( 427 ) وفات كرده بود « » بعيد نيست كه مراد تاريخ الحكماى تتوى الحافظ لدين اللّه علوى بوده باشد كه بعد از ( لامر به احكام اللّه ) در سنه پانصد و بيست و چهار ( 524 ) بمسند خلافت جلوس و در سنه پانصد و چهل چهار ( 544 ) وداع جهان گفته و از سهو كتاب و تسامح نساخ كلمهء ( الحافظ ) الظاهر نكاشته شده * وفات ابو الصلت روز دوشنبه غرهء محرم سنهء پانصد و بيست و نه ( 529 ) هجرى در مهديه اتفاق افتاد و تولد او را در سنه چهار صد و شصت ( 460 ) در شهر دانيهء اندلس نكاشته‌اند « » و من جملة مؤلفاته ( كتاب حديقة الدهر ) كه ذكرش گذشت و اين كتاب را باسلوب يتيمة لدهر ثعالبى بنام پادشاه يحيى بن تميم نوشته كتاب ( ادوية مفرده ) كتاب ( تقويم الذهن ) در علم منطق كتاب ( الانتصار ) ( حديقة الادب ) ( الملح العصريه ) فى احوال شعرأ الاندلس ( رسالة فى الموسيقى ) بنا بنوشتهء علامهء مقرى بيشتر از آوازها و الحان موسيقى كه در افريقيّة اشتهار دارد به دو منسوب است ( كتاب الهندسه ) ( كتاب الوجيز ) كه باسم ملك افضل وزير الامر به احكام اللّه نوشته « ديوان الشعر » * قاضى بن خلكان در كتاب وفيات الاعيان در ذيل ترجمهء اين حكيم كويد پس از